Leczenie łuszczycy - metody zewnętrzne

2009-07-19 Przedstawione poniżej metody nie gwarantują wyleczenia, a jedynie złagodzenie objawów łuszczycy. Przy większości z nich pacjent musi się nastawić na długi okres trwania kuracji – tygodnie, nawet miesiące.

Stosowanie zewnętrzne
Do zewnętrznego stosowania używane są następujące formy terapii:

• Mocznik (Urea pura) - jest używany do pielęgnacji w formie dodatków do olejków, kremów oraz maści.
• Kwas salicylowy - przeważnie używany do usuwania łuski. Ponieważ działa również przeciwzapalnie może być stosowany do leczenia.
• Smoła węglowa - od długiego czasu stosowana jest do pielęgnacji chronicznych chorób skóry. Hamuje podział komórek i łagodzi swędzenie. Niestety w chwili obecnej używanie produktów ze smołą węglową sklasyfikowane zostało jako rakotwórcze.
• Ditranol (łac. dithranolum, również Cignolina) - hamuje podział komórek i ma dobre działanie, metoda ta jest jednak w leczeniu bardzo kosztowna. Starsze preparaty miały również inne wady, jak np. zabarwiały na brązowo otaczającą zdrową skórę, a także przedmioty, z którymi wchodziły w kontakt jak ubrania, pościel czy umywalki. Obecnie w handlu dostępne są preparaty, dzięki którym udało się wyraźnie zredukować ilość opisanych skutków ubocznych, jak np. przez terapię minutową, przy której ditranol nakładany jest na kilka minut na miejsca dotknięte chorobą, po czym zmywany.
• Kortyzon - syntetyczna substancja czynna, która wzorowana jest na ludzkim hormonie kory nadnerczy. Szybko redukuje objawy stanów zapalnych. Z powodu skutków ubocznych kortyzon powinnien być jednak stosowany jedynie przez krótki czas i tylko na małych partiach skóry. Nie nadaje się do stosowania na duże partie skóry. Maści z kortyzonem najlepiej nadają się do skóry głowy. Efekt, który jest powodowany przez te preparaty to atrofia skóry.
• Pochodne witaminy D - syntetyczne materiały wzorowane na hormonach, które odgrywa istotną rolę przy kierowaniu procesów immunologicznych i regeneracyjnych zachodzących w skórze. Zmniejszają aktywność dzielenia się komórek skóry. Stosowane Calcipotriol czy Tacalcitol są takimi pochodnymi witaminy D, które znacznie redukują ryzyko witaminy D (hiperkalcemia).

Również te substancje mogą w przypadku przedawkowania wykazać niebezpieczne skutki uboczne, na ogól są one jednak dobrze tolerowane. Często spotykana jest metoda leczenia skojarzona z terapią światłem UV.

Tekst na podstawie tłumaczenia z de.wikipedia.org.

<< Powrót do strony głównej