Leczenie łuszczycy - metody wewnętrzne
2009-07-19
Leczenie wewnętrzne (terapia systemiczna) są obecnie zastrzeżone dla
średnio- i ciężkich przypadków
łuszczycy oraz przy łuszczycy stawowej.
-
Metotreksat (MTX) - ta substancja lecznicza stosowana jest obecnie
przede wszystkim w chorobach nowotworowych. MTX hamuje wzrost komórek i
znajduje zastosowanie jako lek immunosupresyjny (hamujący lub
zapobiegający aktywności układu immunologicznego) również w leczeniu
ciężkich postaci łuszczycy).
-
Retinoidy - pochodne witaminy A jak np. Acytertyna, łączone obecnie
z naświetlaniem, również oddziaływają na komórki skóry. Należy
pamiętać, że w przypadku kobiet retinoidy do dwóch lat od zakończenia
terapii mogą przyczyniać się do powstawania wad rozwojowych płodu w
przypadku zajścia w ciążę.
-
Kortyzon - używanie tabletek, maści bądź iniekcji działa łagodząco
jedynie przez krótki czas. Mogą jednak wystąpić pogorszenie (tzw. efekt
odbicia) i inne poważne skutki uboczne. Mimo to leczenie preparatami z
kortyzonem są powszechne w przypadku terapii początkowej
-
Substancje immunosupresyjne - substancje takie jak Cyklosporyna
działają hamująco na układ immunologiczny. Substancje te są obecnie
istotą badań, ponieważ łuszczyca jest chorobą układu odpornościowego.
-
Ester kwasu fumarowego - W medycynie estry kwasu fumarowego stosowane są do leczenia ciężkich przypadków łuszczycy.
-
Preparaty biologiczne - substancje składające się z białek
wytworzonych przez DNA przypominające białka produkowane przez
organizm, a które mogą wpływać na zaburzone mechanizmy układu
odpornościowego. Każdy z preparatów jest przygotowany specjalnie, by
oddziaływać na konkretny odcinek układu immunologicznego, a tym samym
hamować proces chorobowy prowadzący do pojawienia się łuszczycy lub
zapalenia stawów.
Tekst na podstawie tłumaczenia z
de.wikipedia.org.
<< Powrót do strony głównej
